Een avontuur

Ik ga samenwonen. Wat een avontuur, ook op het gebied van huisinrichting. Mijn partner en ik hebben uiteenlopende woonsmaken, zodat onze interieurs nogal verschillen. Wat we gemeen hebben, is dat we niet graag nieuw kopen. Ik niet omdat ik van tweedehands houd, hij niet omdat hij graag houdt wat hij al heeft en dat is geen brocante! 

Dus we hebben een variant op de tv-serie Weer verliefd op je huis: hoe krijg je twee smaken tot een harmonieus, warm geheel? Alleen gaan wij niet shoppen bij woonwinkel Eijerkamp en staat er evenmin een stylist voor de deur...

Het helpt als je begint in een huis dat in de basis goed is. Dat hebben we inmiddels gevonden. 

Intussen deed ik nog één keer de rondgang door mijn eigen huisje voordat het meeste in de opslag verdween: dag huis, dag bloemen... 

Wandkleed

 Ik zit op een handwerkclubje, waar we doorgaans ieder aan onze eigen projectjes werken: het breien van een trui, het haken van vestjes, het vilten van bloemetjes. Enkele maanden geleden opperde iemand het idee om iets gezamenlijks te maken, bijvoorbeeld een wandkleed. Er werden 12 lappen van 50 x 30 cm geknipt en we besloten daarop de seizoenen uit te beelden. Drie mensen hadden dus telkens hetzelfde seizoen. Ik kreeg zomer. Best lastig, want ik heb nog nooit een wandkleed gemaakt en heet geen Pippi Langkous, die denkt dat ze het dan juist wel kan.

Ik wilde voor een vrouwenhoofd gaan, waarvan het haar grotendeels uit bloemen moest bestaan. Dit bloemenkapsel moest een kleurexplosie worden en bestaan uit allerlei soorten bloemetjes, gehaakt, van stof, van knopen, van plastic of geborduurd. Daarboven een blauwe lucht en daaronder zandduinen.
Het hoofd maakte ik van vilt. 

Natuurlijk was bijna iedereen al klaar (verdorie, het wàs bijna zomer!) terwijl ik nog druk bezig was, maar uiteindelijk kwam hij af binnen de deadline. Onder vermelding dat ik de laatste avond nog de vlinder zat te borduren.

Ben benieuwd naar het aan elkaar genaaide eindresultaat van al onze winters, lentes, zomers en herfsten.