Een avontuur

Ik ga samenwonen. Wat een avontuur, ook op het gebied van huisinrichting. Mijn partner en ik hebben uiteenlopende woonsmaken, zodat onze interieurs nogal verschillen. Wat we gemeen hebben, is dat we niet graag nieuw kopen. Ik niet omdat ik van tweedehands houd, hij niet omdat hij graag houdt wat hij al heeft en dat is geen brocante! 

Dus we hebben een klassiek geval van de tv-serie Weer verliefd op je huis: hoe krijg je twee smaken tot een harmonieus, warm geheel? Alleen gaan wij niet shoppen bij woonwinkel Eijerkamp en staat er evenmin een stylist voor de deur...

Het helpt als je begint met een huis te kopen dat in de basis goed is. Dat hebben we inmiddels gevonden. 

Intussen deed ik nog één keer de rondgang door mijn eigen huisje voordat het meeste in de opslag verdween: dag huis, dag bloemen... 

Wandkleed

 Ik zit op een handwerkclubje, waar we doorgaans ieder aan onze eigen projectjes werken: het breien van een trui, het haken van vestjes, het vilten van bloemetjes. Enkele maanden geleden opperde iemand het idee om iets gezamenlijks te maken, bijvoorbeeld een wandkleed. Er werden 12 lappen van 50 x 30 cm geknipt en we besloten daarop de seizoenen uit te beelden. Drie mensen hadden dus telkens hetzelfde seizoen. Ik kreeg zomer. Best lastig, want ik heb nog nooit een wandkleed gemaakt en heet geen Pippi Langkous, die denkt dat ze het dan juist wel kan.

Ik wilde voor een vrouwenhoofd gaan, waarvan het haar grotendeels uit bloemen moest bestaan. Dit bloemenkapsel moest een kleurexplosie worden en bestaan uit allerlei soorten bloemetjes, gehaakt, van stof, van knopen, van plastic of geborduurd. Daarboven een blauwe lucht en daaronder zandduinen.
Het hoofd maakte ik van vilt. 

Natuurlijk was bijna iedereen al klaar (verdorie, het wàs bijna zomer!) terwijl ik nog druk bezig was, maar uiteindelijk kwam hij af binnen de deadline. Onder vermelding dat ik de laatste avond nog de vlinder zat te borduren.

Ben benieuwd naar het aan elkaar genaaide eindresultaat van al onze winters, lentes, zomers en herfsten.    

Van steenwoestijn naar groene oase

 Mijn achtertuintje is al geruime tijd klaar. De dode berk in de grindbak is gerooid en de grindbak verwijderd. Er ligt verse tuinaarde in de twee vierkante meter en er is gezaaid en geplant. Met name de dropplant vindt het een toplocatie, want die bloeide groot en uitbundig. En bijtjes en vlinders krijg je er dan gratis bij.

De opgemetselde borderrand stond vol met varens en heeft nu ook diverse plantjes. Met wat potten en de al aanwezige bamboebak en bakken met valeriaan en hortensia's is het achterplaatsje nu zo groen mogelijk. En daar hou ik erg van. Weg met die onderhoudsvriendelijke steenwoestijn! 

Geen serene slaapkamer

Afzonderlijke items heb ik al eens belicht, maar vandaag een rondleiding door mijn hele slaapkamer. 

Met behang beplakte ik de schuine wand en het stukje boven de deur en de open kast. Het kersenhouten bed is van Marktplaats. Ik vond het erg donker en heb het daarom mosterdgeel 

geschilderd. Dat past mooi bij de lichtgele wanden. De plafondrozet van echt piepschuim (!) lag bij het oud vuil. Het nachtkastje is tweedehands en heb ik in de krijtverf gezet: Amsterdam green van Annie Sloan. De open wandkast had geen planken, maar ik had nog planken van een oude Franse linnenkast. Die werden van lichtblauw nu groen en dat past weer bij de tweedehands eiken linnenkast, die een 

make-over kreeg met Annie's Duck egg blue. 

Het vloerkleed lag eerst in Frankrijk en was ooit een verjaardagscadeau van de meiden. De stoel is een erfstuk en heb ik jaren geleden opnieuw bekleed en geverfd.

Grappig vind ik het gietijzeren mini-kaptafeltje, dat ik bij de Kringloper vond in vaalwit en groen heb geverfd. Het past precies tussen de deur en de open kast. De spiegel erboven heb ik goed kunnen restaureren door de kale plekken bij te tippen. 

De kruk kreeg een mosterdgeel overtrekje, net als een zeegras poefje. En sinds kort staat de letterbak uit Frankrijk ook weer hier.

Al is de kamer niet bepaald sereen: ik word er rustig van.

Entrez!

De hal is de binnenkomer van je huis. Bij mij werd-ie wat ingekort en de deur naar de keuken werd eruit gehaald om in de keuken een nis voor de koelkast te creëren. 

Op de grond ligt op zich keurige blauwe vloerbedekking. Zou ik zelf niet voor kiezen, maar voorlopig is die prima. De rest van het gangetje wilde ik wel opleuken. Blikvanger werd het behangetje (van Karwei). Kleuren uit het behang koos ik voor de wanden: donkerrood voor de onderkant, goudgeel voor de bovenkant en grasgroen voor de houten plankjes. Een Venetiaanse lamp, een kapstok van Marktplaats en wanddecoratie maken de gang naast praktisch ook gezellig.

En dan is er nog een voorhalletje, waar het toilet in zit. In dat halletje plakte ik 1 strook van het drukke behang. Want het is niet de bedoeling om bij binnenkomst gillend gek te worden.

Pas recent heb ik de trapleuning geschilderd. Het behang eronder was lichtblauw met vlekken. Dus dat kreeg ook een kleurtje. De trapgatmuren moeten eigenlijk geschilderd, maar daar zie ik tegenop. Veel schilderijen aan de wand verhullen de verkleuringen! Er is nog één wens: een paneeltje van glas-in-lood boven de tussendeur.

(Bijna) alles weer een plek

Van de uit Frankrijk teruggebrachte decoratie is het natuurlijk niet de bedoeling dat het op zolder belandt. Nou ben ik al niet van de less is more, maar in een klein huis moet je wel schipperen met de ruimte. Dus staat er nóg meer op de kast en op de slaapkamers boven en hangt er nóg meer aan de wand. Gezellig!