donderdag 15 oktober 2026

Digitale kleuren

Krentje zit in de hoek, de rest is bijgemengd


Zoals eerder gezegd: het is niet ideaal om je interieurkleuren te kiezen van een digitaal fotootje. Het ging dus ook een keer mis, namelijk met Krentje van Histor. Ik dacht dat dat een terra-achtige kleur was, maar toen we hem op de muur schilderden, was hij diep roodoranje, 'brandweerrood' noemde vriend het zelfs. In ieder geval te hard en te fel. Ik miste een bruine ondertoon. Nu hadden we nog een rest lichtbruine muurverf - Bakery brown van Flexa. Konden we dat niet bijmengen om die brand een beetje te blussen?

 

 

Dat deden we in kleine hoeveelheden en roerden tussentijds goed door, tot we dachten: dit is 'm. En ik vind 'm een partij mooi! Hij zit op een muur boven een witte omlijsting van glas-in-looddeuren en dat wit komt door het contrast nu extra mooi uit. Ons mengsel kreeg natuurlijk een passende verfnaam: Trying terra. Ooit een liter van gemaakt, nooit in productie genomen...








zaterdag 3 oktober 2026

Decoupagetafel

Ondanks een grote hoeveelheid spullen uit twee huishoudens en het feit dat de helft nog in de opslag staat, kon ik het niet laten een bijzettafeltje te kopen bij de Kringloper, voor € 5,- Hij werd daar wekenlang niet verkocht, omdat hij gewoonweg lelijk was. Toch zag ik potentie. 

Eerder had ik al eens een gratis tafel gepimpt met een voorstelling van Mint by Michelle. Dat was grappig geworden maar voor een kritisch oog niet mooi strak. Oefening baart kunst, dus ik ging opnieuw een poging wagen. 
De decoupagevellen zijn er in twee formaten: A1en A3. De doorsnee van het tafeltje is 50 cm. en ik wilde niet - als bij het vorige projectje - nog een stukje moeten bijschilderen, omdat het plaatje niet vullend was. Dus kocht ik Girl in a green blouse van de schilder Modigliani in A1 (zo'n 59 bij 84 cm.). 



De blouse sneuvelde overigens grotendeels. 
De voorbereiding bestond uit het schoonmaken van het bovenblad met groene zeep en vervolgens uit het schilderen met witte grondverf. Dit is nodig omdat de vellen licht doorzichtig zijn.
Daarna knipte ik een iets bredere cirkel uit dan de benodigde 50 centimeter.


Wat ik de vorige keer niet wist: je moet de achterkant van het vel licht vochtig maken. Dat deed ik met een verstuiver. En dan is het een heel zorgvuldig karweitje van deel voor deel decoupagelijm op de tafel smeren, het vel bevochtigen en dan zo glad mogelijk plakken. Met een prop vershoudfolie kun je de vouwen dan wegstrijken. Toch zitten er opnieuw veel meer kreukels in dan ik mooi vind. Modigliani's meisje is echt toe aan een facelift... Bovendien heb ik tijdens het wrijven een paar kleine beschadigingen veroorzaakt die gecorrigeerd moesten worden. 


De overstekende stukjes schuurde ik af nadat de boel gedroogd was. Ik ben niet tevreden. Dus doe er nog niet een laag parketlak over om het meisje koffiebestendig te maken. De tafel gaat voor nader beraad in een zolderhoek...